De late strook en de kaarten die overblijven

De late strook begint om tweeentwintig uur. De stoelen in de zaal zijn dan al warm. Avondkaart heeft drie standen, niet meer. Vroeg houdt de eerste vier kaarten. Midden schuift twee op. Laat houdt drie over.

IJsbreuk, Kustkaai, Ruinenhof. Dat is de late lijst. Wie om achttien uur Zandkom speelde, speelt hem laat niet nog eens. Geen kaart twee keer op dezelfde avond. Dat is huisregel twee, in andere woorden.

Ordetijd past bij Kustkaai. Sein telt daar de kaartjes. Dekking past beter dan Scherp, zegt de meting van de kring, niet een tabel van de studio. Wij schrijven de zin op de affiche en laten de chip Ordetijd bovenaan.

Na tweeentwintig uur gaat de tentdicht. Geen extra blok, geen nachtstrook, geen belofte van een deel dat nog moet verschijnen. De kistavond is voorbij. De stroken gaan in de kistpost tot Sanne ze hangt.

Wie de late lijst narekent, vindt drie namen. Wie een vierde bijschrijft, rekent naast de tabel. Stuur de afwijking in als avondstrook. Dan zetten wij de oude en de nieuwe zin naast elkaar.